اسب، هنر و یک رقصِ باشکوه در رفسنجان! در روزهای اخیر، رفسنجان میزبان رویداد ملی «شو سواره» بود؛ رویدادی که فراتر از یک مسابقه، ویترینی از هنر و تخصص در پرورش اسب اصیل ایرانی بود.تجربه دیدن این نمایش از نزدیک، برای من که در حوزه‌ی مالکیت فکری و صنایع خلاق فعالیت می‌کنم، تماشایی‌تر از یک مسابقه ورزشی بود. نمایش اسبها، نتیجه تلفیقِ هوشمندیِ مربیان، مدیریت دقیق ژنتیک، و خلقِ یک تجربه نمایشیِ استاندارد هستند.وقتی صحبت از «صنعت اسب» می‌کنیم، دقیقاً منظورمان همین لحظات است: جایی که دانش فنی با هنر نمایش ترکیب می‌شود تا ارزشی ماندگار خلق کند.دیدن این سطح از آمادگی و مدیریتِ رویداد در رفسنجان، نویدبخشِ رشدِ برندهای ورزشی قدرتمند در این منطقه است.شما را به تماشای بخشی از این شکوه دعوت می‌کنم.
خانم معاون مدرسه که سالها با خانم مدیر دوست و همراه بود، تغییر کرده بود: بداخلاق، کم حوصله و دنبال بهانه برای قهر و دعوا. خانم مدیر، از تغییر رفتار ناگهانی معاون باهوش، خوش رفتار و زیرک خود، هم متعجب بود و هم در عذاب. نهایتاً یک روز پس از یک دعوای مفصل ساختگی، معاون استعفا داد و رفت. خانم مدیر، بعد از مدتها نفس راحتی کشید و به گزینه های مختلفی برای معاونت فکر کرد غافل از اینکه معاون با چه نقشه‌های شومی، مدرسه را ترک کرده است!
بسیاری از اختراعات پس از ثبت، هرگز به محصول یا ارزش اقتصادی تبدیل نمی‌شوند. «اختراع روی طاقچه» روایتی از شکاف میان ثبت اختراع، انتقال فناوری و تجاری‌سازی در اکوسیستم نوآوری ایران است.
این روزها در قلب صنایع خلاق، یک ترند جذاب و هنری در دنیای زیورآلات (طلا و نقره) حسابی گل کرده است: «طراحی بر اساس معماری اصیل ایرانی». طراحان خلاق، حالا دیگر فقط به دنبال سنگ‌های قیمتی نیستند؛ بلکه به سراغ جزئیات در و پنجره‌های قدیمی، طرح کاشی‌های مساجد و خطوط بناهای تاریخی رفته‌اند تا آن‌ها را به یک اکسسوری مدرن و پوشیدنی تبدیل کنند.
کتاب "How to Make a Living From Music" با ترجمه فارسی" چگونه موسیقی را به منبع درآمد تبدیل کنیم؟" اثر دیوید استاپز با مقدمه دکتر سید حسن میرحسینی و ترجمه شیما پورمحمدی
چند نفر که مسئول برگزاری مراسم تعزیه بودند، بارها رفتند و سر و صورت بازیگران گریان شمر و امام حسین را بوسیدند. بارها بازیگر امام حسین را نوازش کردند و در آخر هم با سلام و صلوات راهیش کردند. انگار که واقعا امام است.
محرم در ایران فقط یک مراسم سوگواری نیست؛ بلکه یکی از گسترده‌ترین جلوه‌های هنر آیینی و فرهنگ مردمی است. از تعزیه و نوحه‌های ماندگار تا پرچم‌های خوشنویسی‌شده، نخل‌برداری یزد، دمام‌زنی بوشهر، آیین‌های باشکوه زنجان و کوچه‌های چراغانی‌شده کاشان؛ مجموعه‌ای از هنرهای بصری، نمایشی و موسیقایی که طی قرن‌ها شکل گرفته و به بخشی از هویت فرهنگی ما تبدیل شده است.
این روزها بازار پرچم داغ داغ است. انواع و اقسام محصولات با نماد پرچم ایران، فلسطین، لبنان و سایر کشورهای حوزه مقاومت در سرتاسر دنیا در حال مبادله است. در زمان بحران‌ها، جنگ‌ها، رویدادهای ملی، مسابقات ورزشی بزرگ یا موج‌های اجتماعی، یک اتفاق تکراری در بازار رخ می‌دهد: نمادها وارد چرخه تولید و فروش می‌شوند.
جنگ آمریکا و اسرائیل با همکاری برخی متحدانشان مانند کشورهای حاشیه خلیج فارس علیه ایران، تولید شکلات پسته ای معروف دنیا را با چالش های جدی مواجه کرده است. شکلات پسته‌ای دبی به یکی از ترندهای جهانی صنعت شیرینی تبدیل شده است که موفقیت آن تا حد زیادی به کیفیت و طعم پسته ایرانی وابسته است، اما ارزش برند آن در خارج از ایران شکل گرفته است.این ماجرا نمونه‌ای مهم از نقش مالکیت فکری، نشان جغرافیایی (GI) و برندسازی در صنایع غذایی به شمار می‌رود.در حالی که برخی تولیدکنندگان ایرانی به تقلید از این محصول روی آورده‌اند، کارشناسان بر ضرورت خلق برندهای مستقل ایرانی تأکید دارند.توقف یا اختلال در تولید شکلات دبی می‌تواند فرصتی برای توسعه شکلات پسته‌ای ایرانی با هویت و برند جهانی باشد.
پس از تهاجم نظامی آمریکا و اسرائیل علیه ایران، یکی از جلوه‌های خلاقانه هوش مصنوعی با تولید ویدیوهای لگویی (LEGO-style videos) به صحنه نبرد آمد؛ آثاری که به کمک مدل‌های پیشرفته تولید تصویر و ویدیو، صحنه‌هایی از جنگ و رویارویی را در قالب کاراکترهای لگویی بازسازی می‌کنند. انیمیشن‌های لگویی خلاقانه ساخته جوانان دهه هشتادی ایرانی با استفاده از هوش مصنوعی، توجهات زیادی را در فضای مجازی به خود جلب کرده است.
